Introductie

De naam Rhenoy komt in oude boeken al lang voor. Bewoners hebben zich hier, waarschijnlijk direct voorafgaande aan de Romeinse tijd, gevestigd. In de 3e eeuw werd de Neder-Betuwe bewoond, d.w.z. er was meer bewoning dan daarvoor. Het bewijs dat 2500 jaar geleden hier mensen woonden is met vondsten geleverd. Vanaf 1265 bestaan er beschrijvingen.

Er stond in Rhenoy destijds een kasteel "De Oude Borch". Doch mogelijk nog een tweede kasteel "Het Huis te Rhenoy". Welk echter waar gestaan heeft weten we niet, maar van één is de plaats nog zeer duidelijk zichtbaar. Zeker als we een oude kaart van + 1820 bezien of een luchtfoto van 1982. Begin 1800 zijn de resten van het kasteel opgeruimd. Het kasteel was destijds omgeven door een gracht, waardoor de schepen van de Linge gemakkelijk konden binnenvaren tot aan het kasteel (Rhenoy was toen nog niet bedijkt en de Linge was een voornaam vaarwater), Thans verraden een greppel en een oude gracht, nu een stuk sloot, dat er vroeger meer geweest is.
In de dijk zou, naar men mij vertelde, nog een sluisje zitten, dat door verbreding thans niet meer zichtbaar is. Het water had hier vrij spel. Evenals het lage gedeelte der West-Betuwe, werd ons dorp vaak overspoeld.
Ook was er in Rhenoy een toren met kerk, die men beslist niet voor een paar mensen gebouwd had.
Was Rhenoy eerst een kerspel, later werd het samen met Beesd een ambt, welk een geërfd zelfbestuur genoot.
Ook spreekt met van "de banne Rhenoy". Door uit die periode gevonden voorwerpen, weten we, dat hier linnen werd vervaardigd en wol werd gesponnen, maar ook, dat men al beeldjes in huis had.
Hoefijzers, spijkers en potscherven uit de eeuwen rond 1250 vertellen ons dat er al aardig wat bewoning moet zijn geweest.